ปลูกสละแซมกับมะพร้าวน้ำหอม ซึ่งสวนนี้ใช้ระยะห่างในการปลูกมะพร้าวประมาณ 7 เมตร
โดยปลูกสละอยู่ระหว่างต้านห่างประมาณ 3.5 เมตร ทางเจ้าของสวนยืนยันว่าสละออกดอกออกผลได้ดี…
สละนั้นเป็นพืช ที่ไม่ชอบแดดเอาเลย เพราะหากสละต้นใดมีแสดงแดดส่องลงมามาก ๆ
การเจริญเติบโตและการให้ผลจะไม่ดีเท่าที่ควร…
วิธีแก้ปัญหาก็คือทางสวนได้นำกล้วยซึ่งเป็พืชที่ปลูกง่าย โตเร็ว มาปลูกแซมเพื่อที่จะบังแดดให้กับสละ
สละเป็นพืชชอบน้ำ การให้น้ำในหน้าแล้งจะให้วันละสองครั้ง ครั้งละ 1-2 ชั่วโมงแล้วแต่จะแล้งมากหรือน้อย
สละออกดอกทั้งปี เจ้าของสวนจะเลือกเฉพาะดอกชุดใหญ่ ๆ ของเดือนพฤศจิกายนและธันวาคม เอาไว้เท่านั้น
ซึ่งจะเก็บเกี่ยวได้ในเดือนมิถุนายนของปีถัดไป ดอกนั้นจะบานหลังจากเริ่มงอกประมาณหนึ่งเดือนให้หลัง
ทางเจ้าของสวนจะทำการช่วยผสมเกสรให้ โดยจะใช้ดอกตัวผู้ของสละที่ปลูกจากเมล็ดไปเคาะใส่เกษรตัวเมีย
เพราะจะสามารถช่วยให้สละติดผลต่อทะลายได้มากขึ้น
สละเนินวงนั้นเจริญเติบโตดีมาก มีหน่อมาก ทางเจ้าของสวนจะเก็บเอาไว้เพียงสามต้นต่อกอเท่านั้น
เพราะหากสละมีหน่อมากจะส่งผลให้ติดดอกน้อย
การบำรุง
ทางสวนให้ปุ๋ยคอกประมาณปีละ 2 ครั้ง และปุ๋ยเคมีสูตร 15-15-15 ประมาณสามเดือนต่อครั้ง
ซึ่งจะให้ในช่วยใกล้ ๆ การเก็บผลผลิต นอกจากนี้ก็จะให้ปุ๋ยสูตาร 13-13-21 แต่จะให้ในจำนวนที่ไม่มากนัก
การดูแล
ระหว่างที่สละติดผลแล้วนั้น ทางเจ้าของสวนให้ความสำคัญเป็นอย่างมาก
เนื่องจากสละนั้นเป็นไม้ผลที่มี ทั้งมอดและหนูคอยรบกวน ทำให้เจ้าของสวนต้องใช้เชือกฟากมัดกับทะลาย
และโยงให้สูงขึ้นจากพื้นดิน เพื่อป้องกันไม่ให้ถูกหนูกัดและป้องกันความชื้นจากดินไม่ให้เข้าไปทำลายช่อดอกได้
ที่มา: สวนละอองน้ำ จ.ชลบุรี 038-292-432, 081-826-4336 (อภิชาติ ศรีสอาด, มะพร้าวน้ำหอม คู่มือการทำสวนมะพร้าวน้ำหอมอย่างมืออาชีพพิมพ์ครั้งที่ 5)
ญี่ปุ่น ไต้หวัน เกาหลี ศึกษาและวิจัยแล้วว่าเป็นเห็ดที่เอาไปเป็นยาได้
พฤศจิกายน 28th, 2010 in
เห็ด |
No Comments
ใส่เดือนชอบ
- ความชื้น อย่างพอเพียง สําหรับการเจริญเติบโต แต่ไม่ควรให้แฉะหรือมีน้ำขัง
ใส่เดือนไม่ชอบ
- การคุ้ยเขี่ย เพราะว่าหลังจากการคุ้ยเขี่ย ใส้เดือนจะหยุดกินอาหารไประยะหนึ่ง
- แสงแดด เป็นสาเหตุให้อุณหภูมิสูง ไส้เดือนแห้งตาย หยุดการขยายพันธุ์ระยะฟักไข่
ข้อมูลอ้างอิง : http://การเลี้ยงไส้เดือน.blogspot.com/
พฤศจิกายน 28th, 2010 in
ไส้เดือน |
No Comments
เคราฤาษี, หนวดตาแป๊ะ (“Tillandsia usneoides “)
เป็นทิลแอนด์เซียชนิดหนึ่ง (Tillandsia usneoides) หลายคนเคยเห็น แต่หลายคนยังไม่รู้จักพืชชนิดนี้ ผู้สันทัดกรณีระบุว่าสามารถพบทิลแอนด์เซียชนิดนี้ได้ตั้งแต่ทวีปอเมริกาเหนือลงไปจนถึงอเมริกาใต้ ลักษณะลำต้นเล็กผอมเป็นเส้นยาวเรียงต่อกัน เห็นไทรโคม (ขน) ปกคลุมทั่วต้นชัดเจน ที่ขายในประเทศไทยมีประมาณ 5 สายพันธุ์ พฤติกรรมของเคราฤาษี หรือหนวดตาแป๊ะนี้ชอบที่โล่งโปร่ง อากาศถ่ายเทได้สะดวก การเจริญเติบโตจะยาวเพิ่มลงมาเรื่อย ๆ สามารถตัดส่วนที่ยาวต่อ ๆ ลงมาแบ่งไปเป็นกอใหม่หรือเป็นพุ่มใหม่ได้นะคะ
ตามทฤษฎีบอกว่าเคราฤาษีจะให้ดอกในช่วยเดือน กุมภาพันธุ์ – เมษายน ลักษณะของดอกแม้จะมีขนาดเล็ก แต่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า หลายคนอาจไม่ทราบว่าหนวดแป๊ะหรือหนวดฤาษีสามารถให้ดอกได้ แต่หากเลี้ยงในสภาพที่เหมาะสมจะสามรถได้ชมดอกของหล่อนได้ แม้ว่าดอกจะเล็กไปสักหน่อยและมีอายุประมาณ 2-3 วัน
คัดลอกจาก: spicy.bloggang.com
ประวัติอันเป็นมา
ในส่วนตัวผมแล้วชอบและรู้จักต้นสับปะรดสีหรือBromeliad มานานแล้ว สักเกือบ30กว่าปีที่แล้ว ถ้าจำไม่ผิด ตอนนั้นผมพิ่งเริ่มชอบพรรณไม้และสะสมพรรณไม้มาเรื่อยตั้งแต่เด็กๆ และมีเหตุการณ์หนึ่งผมจำได้ว่า มีต้นสับปะรดสีอยู่ชนิดหนึ่ง เรียกว่าต้นหนวดตาแป๊ะหรือหนวดฤๅษี, เคราฤๅษี ที่ทางราชการกลัวว่าจะมาแพร่พันธุ์และกระจายพันธุ์ในป่าเมืองไทย เพราะว่าสับปะรดสีชนิดนี้ จัดว่าเป็นวัชพืชในป่าในอเมริกากลาง แถวโคลัมเบีย โบลิเวีย แถบๆนี้ ทางการจึงสั่งห้ามนำเข้ามาเลี้ยงหรือผู้ใดที่นำเข้ามาเลี้ยงควร ทำลายหรือส่งให้ทางราชการเสีย เพราะกลัวว่าต้นสับปะรดสีชนิดนี้จะกระจายพันธุ์และควบคุมยาก อาจกลายเป็นวัชพืชตัวใหม่ในป่าเมืองไทย อย่างที่เคยมีคนนำต้นหญ้าขจรจบหรือที่เรียกว่าหญ้าคอมมิวนิสน์จากต่างประเทศมาปลูกในเมืองไทยจนกลายเป็นวัชพืชที่ปราบยากจนถึงปัจจุบัน
แต่ต้นหนวดตาแป๊ะ ซึ่งจัดอยู่ในสกุล ทิลแอนด์เซีย (Tillandsia) พืชอากาศ ไม่ต้องรดน้ำบ่อย ก้านใบสามารถดูดธาตุอาหารและน้ำจากอากาศเป็นอาหารได้ ก็ไม่เป็นปัญหาอย่างที่ทางการคิด เพราะพบว่าการกระจายพันธุ์ส่วนใหญ่ อยู่ในกลุ่มนักเล่นสับปะรดสีและตามบ้านที่ใช้จัดส่วน ไม่มีปัญหาในเรื่องการแพร่กระจายพันธุ์เป็นวัชพืชในป่าเมืองไทยเราเหมือนพืชชนิดอื่นๆ
ในส่วนตัวผมแล้วชอบและรู้จักต้นสับปะรดสีหรือBromeliad มานานแล้ว สักเกือบ30กว่าปีที่แล้ว ถ้าจำไม่ผิด ตอนนั้นผมพิ่งเริ่มชอบพรรณไม้และสะสมพรรณไม้มาเรื่อยตั้งแต่เด็กๆ และมีเหตุการณ์หนึ่งผมจำได้ว่า มีต้นสับปะรดสีอยู่ชนิดหนึ่ง เรียกว่าต้นหนวดตาแป๊ะหรือหนวดฤๅษี, เคราฤๅษี ที่ทางราชการกลัวว่าจะมาแพร่พันธุ์และกระจายพันธุ์ในป่าเมืองไทย เพราะว่าสับปะรดสีชนิดนี้ จัดว่าเป็นวัชพืชในป่าในอเมริกากลาง แถวโคลัมเบีย โบลิเวีย แถบๆนี้ ทางการจึงสั่งห้ามนำเข้ามาเลี้ยงหรือผู้ใดที่นำเข้ามาเลี้ยงควร ทำลายหรือส่งให้ทางราชการเสีย เพราะกลัวว่าต้นสับปะรดสีชนิดนี้จะกระจายพันธุ์และควบคุมยาก อาจกลายเป็นวัชพืชตัวใหม่ในป่าเมืองไทย อย่างที่เคยมีคนนำต้นหญ้าขจรจบหรือที่เรียกว่าหญ้าคอมมิวนิสน์จากต่างประเทศมาปลูกในเมืองไทยจนกลายเป็นวัชพืชที่ปราบยากจนถึงปัจจุบัน
แต่ต้นหนวดตาแป๊ะ ซึ่งจัดอยู่ในสกุล ทิลแอนด์เซีย (Tillandsia) พืชอากาศ ไม่ต้องรดน้ำบ่อย ก้านใบสามารถดูดธาตุอาหารและน้ำจากอากาศเป็นอาหารได้ ก็ไม่เป็นปัญหาอย่างที่ทางการคิด เพราะพบว่าการกระจายพันธุ์ส่วนใหญ่ อยู่ในกลุ่มนักเล่นสับปะรดสีและตามบ้านที่ใช้จัดส่วน ไม่มีปัญหาในเรื่องการแพร่กระจายพันธุ์เป็นวัชพืชในป่าเมืองไทยเราเหมือนพืชชนิดอื่นๆ
คัดลอกจาก : ไม้ประดับออนไลน์ดอทคอม
ข้อมูลอ้างอิง : http://ssairplants.com
1. ไม้ทรง
2. ไม้ดอก
- ไม้ดอกชอบแสงจัด
- ไม้ดอกชอบแสงรำไร
3. ไม้ใบ
- ไม้ใบชอบแสงจัด
- ไม้ใบชอบแสงรำไร
4. ไม้เลื่อย
5. ไม้อวบน้ำ
6. ไม้น้ำ
7. กล้วยไม้
พฤษภาคม 2nd, 2010 in
พันธุ์ไม้ |
No Comments